هنگامی که یک کامپیوتر یا چندیدن سیستم برای خراب کردن، دزدیدن اطلاعات یا تغییر و آسیب به آن انجام شود، حمله سایبری گفته می شود که طبق قانون مجازات آن حبس یا جزای نقدی و یا هر دو آنها می باشد.
دلیل رخ دادن حملات سایبری چیست؟
حملات سایبری به دلایل مختلفی انجام می شود که مهمترین آن مالی است و شخص هکر قصد دارد با اجرا کردن انواع روش های غیرقانونی اقدام به جمع آوری پول نماید که از مهم ترین دلایل رخ دادن حملات سایبری می تواند به موارد زیر اشاره کرد :
داشتن انگیزه مالی
بدون شک یکی از انگیزه های حملات سایبری مالی می باشد که هکر با تولید نرم افزار باج افزار با حملات فیشینگ و درست کردن درگاه های جعلی برای سرقت اطلاعات کارت بانکی به منظور به دست آوردن پول می باشد.
دلایل سیاسی
برخی حملات به دلایل سیاسی انجام می شود و گروهی برای اعتراض سیاسی و افشاگری اقدام به انجام حملات سایبری می کنند.
جاسوسی
یکی دیگر از موارد جاسوسی می باشد که به منظور سرقت داده ها و اطلاعات محرمانه ارگان ها صورت می گیرد.
بیشتر بخوانید : وکیل جرایم رایانه ای در تهران
انواع روش حملات سایبری
در ادامه لیستی از حملاتی که هکرها استفتاده می کنند را برایتان می گوییم که شما مورد حملات این نوع دست از کلاهبرداری اینترنتی قرار نگیرید :
۱. حملات DoS و DDoS
حمله انکار سرویس DoS به گونه ای طراحی شده است که منابع یک سیستم را تا حدی تحت فشار قرار دهد که دیگر نتواند به درخواست های کاربران پاسخ دهد. حمله انکار سرویس توزیع شدهDDoS نیز مشابه است و هدف آن تخلیه منابع سیستم می باشد.
در حمله DoS، سایت هدف با سیل عظیمی از درخواست های نامعتبر روبرو می شود. از آنجا که سایت باید به هر درخواست پاسخ دهد، تمامی منابع آن صرف این پاسخ گویی ها می شود. این امر باعث می شود که سایت نتواند مانند گذشته به کاربران عادی خدمات رسانی کند و اغلب به از کار افتادن کامل آن منجر می شود.
این حملات با سایر حملات سایبری که به هکرها اجازه نفوذ به سیستم یا افزایش سطح دسترسی را می دهند، متفاوت اند. در این نوع حملات، هکر مستقیماً از تلاش خود سودی نمی برد؛ بلکه هدف تنها ایجاد اختلال در عملکرد سرویس هدف است.
۲. حملات مرد میانی MITM
حملات مرد میانی Man-in-the-middle به نوعی از نفوذ سایبری گفته می شود که در آن مهاجم می تواند داده های در حال تبادل بین دو شخص، شبکه یا کامپیوتر را استراق سمع کند که به شنود جرایم رایانه ای نیز معروف است. دلیل این نام گذاری این است که مهاجم خود را در میان دو طرفی که در حال برقراری ارتباط هستند قرار می دهد و در عمل، بر تعاملات آن ها جاسوسی می کند.
در یک حمله MITM، دو طرف درگیر احساس می کنند که ارتباطشان کاملا عادی و امن است؛ غافل از اینکه شخصی به طور غیرقانونی پیام ها را پیش از رسیدن به مقصد، دستکاری کرده یا به آنها دسترسی پیدا می کند.

۳. حملات فیشینگ
این حمله زمانی رخ می دهد که یک عامل مخرب ایمیل هایی را ارسال می کند که ظاهرا از سوی منابع معتبر و قانونی آمده اند، اما هدف آن ها سرقت اطلاعات حساس قربانی است. حملات فیشینگ ترکیبی از مهندسی اجتماعی و فناوری هستند؛ این نام به این دلیل انتخاب شده که مهاجم با استفاده از «طعمه ای» مانند یک فرستنده قابل اعتماد، برای دسترسی به یک منطقه ممنوعه «ماهیگیری» می کند.
برای اجرای این حمله، هکر ممکن است لینکی برای شما ارسال کند که شما را به وب سایتی هدایت می کند؛ این وب سایت شما را فریب می دهد تا بدافزارهایی (مثل ویروس ها) را دانلود کنید یا اطلاعات خصوصی خود را در اختیار مهاجم قرار دهید. در بسیاری از موارد، فرد قربانی حتی متوجه هک شدن خود نمی شود و این امر به مهاجم اجازه می دهد تا بدون ایجاد هیچ گونه شکی، سایر افراد همان سازمان را نیز هدف قرار دهد.
۴. حملات فیشینگ نهنگ
دلیل نام گذاری حمله «فیشینگ نهنگ»، تمرکز آن بر روی «ماهی های بزرگ» یا نهنگ های یک سازمان است که شامل مدیران ارشد اجرایی یا سایر افراد رده بالا می شود. این افراد به اطلاعات ارزشمندی مانند اسرار تجاری یا داده های عملیاتی شرکت دسترسی دارند که برای مهاجمان بسیار جذاب است.
اگر «نهنگِ» هدف گرفته شده یک باج افزار را دانلود کند، به احتمال زیاد برای جلوگیری از انتشار خبر حمله و آسیب دیدن اعتبار خود یا سازمانش، باج درخواستی را پرداخت خواهد کرد.
۵. حملات فیشینگ نیزه ای
فیشینگ نیزه ای یک نوع خاص و هدفمند از حملات فیشینگ است. در این روش، مهاجم وقت می گذارد تا درباره قربانیان خود تحقیق کند و سپس پیام هایی می نویسد که برای شخص قربانی کاملاً مرتبط و آشنا به نظر برسد. این حملات از این رو «نیزه ای» نامیده می شوند که مهاجم مانند یک شکارچی، فقط روی یک هدف خاص تمرکز می کند. از آنجا که پیام بسیار واقعی و قانونی به نظر می رسد، تشخیص آن بسیار دشوار است.
۶. باج افزار Ransomware
در این حمله، سیستم قربانی به گروگان گرفته می شود تا زمانی که با پرداخت باج به مهاجم موافقت کند. پس از واریز مبلغ، مهاجم دستورالعمل هایی را برای بازپس گیری کنترل کامپیوتر در اختیار قربانی قرار می دهد. نام «باج افزار» کاملا گویای ماهیت این بدافزار است که از قربانی باج گیری می کند.
گزارش چشم انداز تهدیدات آژانس امنیت سایبری اتحادیه اروپا نشان می دهد که باج افزارها یکی از مهم ترین تهدیدات سایبری در سراسر جهان هستند که به ویژه زیرساخت های حیاتی، بخش بهداشت و درمان و زنجیره های تأمین را هدف قرار می دهند.
۷. حملات رمز عبور Password attacks
از آنجایی که رمز عبور اصلی ترین ابزار تأیید هویت برای اکثر افراد است، یافتن آن برای هکرها هدفی بسیار جذاب به شمار می رود. این کار با روش های مختلفی انجام می شود. گاهی افراد رمزهای خود را روی کاغذ یا برگه های یادداشت روی میزشان می نویسند. یک مهاجم می تواند خودش این رمزها را پیدا کند یا به شخصی در داخل سازمان پول بدهد تا این کار را برایش انجام دهد.
مهاجم همچنین ممکن است با رهگیری انتقال داده ها در شبکه، رمزهای عبوری که رمزنگاری نشده اند را سرقت کند. علاوه بر این، استفاده از مهندسی اجتماعی نیز رایج است؛ به این صورت که هدف را متقاعد می کنند تا برای حل یک مشکل ظاهرا مهم، رمز خود را وارد کند. در مواقع دیگر، مهاجم به سادگی رمز عبور را حدس می زند، به ویژه اگر کاربر از رمزهای پیش فرض یا رمزهای آسانی مانند “1234567” استفاده کرده باشد.
همچنین، استفاده از حملات جستجوی فراگیر بسیار مرسوم است. در این حمله، از اطلاعات اولیه فرد یا عنوان شغلی او برای حدس زدن رمز استفاده می شود. به عنوان مثال، نام، تاریخ تولد، سالگرد ازدواج، سرگرمی ها، نام حیوانات خانگی یا نام فرزندان (که اغلب در شبکه های اجتماعی به اشتراک گذاشته می شوند) می توانند در ترکیب های مختلف برای کشف رمز به کار روند.
۸. حملات تزریق SQL
تزریق زبان پرس وجوی ساخت یافته SQL Injection یکی از روش های رایج برای سوءاستفاده از وب سایت هایی است که متکی به پایگاه های داده هستند. در این حمله، یک پرس وجوی SQL از سمت کلاینت (کاربر) به سمت پایگاه داده در سرور ارسال می شود. این دستور به جای داده های معمولی مانند نام کاربری یا رمز عبور، در فیلدهای ورود اطلاعات «تزریق» می شود. سپس سرور آن دستور مخرب را اجرا کرده و سیستم هک می شود.
در صورت موفقیت این حمله، اطلاعات حساس ممکن است فاش، ویرایش یا به طور کامل حذف شوند. همچنین مهاجم می تواند دستورات مدیریتی مانند دستور خاموش شدن را اجرا کند که عملکرد پایگاه داده را مختل خواهد کرد.
۹. تفسیر URL
در این روش که به عنوان مسموم سازی URL نیز شناخته می شود، مهاجمان آدرس های اینترنتی را تغییر داده و دستکاری می کنند تا به داده های شخصی و حرفه ای هدف دسترسی یابند. مهاجم ساختار نحوی Syntax آدرس وب سایت را «تفسیر» کرده و از آن برای نفوذ به بخش هایی که مجاز به دیدنشان نیست استفاده می کند.
۱۰. جعل DNS (DNS spoofing)
در این حمله، هکر رکوردهای سیستم نام دامنه DNS را تغییر می دهد تا ترافیک سایت را به یک وب سایت جعلی یا «اسپوف شده» هدایت کند. وقتی قربانی وارد سایت جعلی می شود، ممکن است اطلاعات حساسی را وارد کند که توسط هکر استفاده یا فروخته می شود. همچنین هکر ممکن است یک سایت بی کیفیت با محتوای نامناسب بسازد تا آبروی یک شرکت رقیب را ببرد.

برای پیشگیری از این حملات، باید سرورهای DNS خود را همواره به روز نگه دارید تا آسیب پذیری های امنیتی شناخته شده در نسخه های جدیدتر نرم افزارها برطرف شوند.
۱۱. سرقت نشست Session hijacking
این روش نیز یکی از انواع حملات MITM است. مهاجم در این حمله، نشست برقرار شده بین کلاینت و سرور را به دست می گیرد. کامپیوتر مهاجم، آدرس IP خود را جایگزین آدرس IP کلاینت می کند و سرور بدون آنکه به چیزی مشکوک شود، به ارتباط خود با مهاجم ادامه می دهد. سرور از آدرس IP برای تأیید هویت استفاده می کند، بنابراین اگر مهاجم در میانه یک ارتباط معتبر آدرس خود را جایگزین کند، سرور متوجه این نقض امنیتی نخواهد شد.
۱۲. حملات جستجوی فراگیر
همان طور که از نام این حمله پیداست، مهاجم با استفاده از روشی ساده اما خشن، سعی می کند اطلاعات ورود شخصی را که به سیستم دسترسی دارد حدس بزند. به محض اینکه حدس درستی بزنند، وارد سیستم می شوند.
اگرچه این کار زمان بر به نظر می رسد، اما مهاجمان از ربات ها Bots برای شکستن رمزها استفاده می کنند. هکر لیستی از رمزهای احتمالی را به ربات می دهد و ربات تمام آن ها را به نوبت امتحان می کند.
۱۳. حملات تحت وب
این حملات به تهدیداتی گفته می شود که آسیب پذیری های برنامه های تحت وب را هدف قرار می دهند. هر بار که اطلاعاتی را در یک برنامه وب وارد می کنید (مثلاً در یک اپلیکیشن بانکداری آنلاین)، دستوری صادر می کنید که یک واکنش ایجاد می کند. هکرها در چارچوب همین درخواست ها عمل کرده و از آن ها به نفع خود سوءاستفاده می کنند.
بیشتر بخوانید : اگر در زمینه ار دیجیتال فعالیت می کنید، مقاله کلاهبرداری ارز دیجیتال را مطالعه کنید و در صورتی که نیاز به مشاوره دارید، وکیل ارز دیجیتال آماده پاسخگویی به سوالات شما عزیزان می باشد.
علاوه بر تزریق SQL و XSS، هکرها از جعل درخواست بین سایت CSRF و دستکاری پارامترها نیز استفاده می کنند. در حمله CSRF، قربانی فریب داده می شود تا عملیاتی را انجام دهد که به نفع هکر است ( مثلا کلیک روی یک اسکریپت که رمز عبور برنامه را تغییر می دهد). در دستکاری پارامترها نیز هکر متغیرهایی را که برنامه نویسان برای امنیت تعریف کرده اند، تغییر می دهد.
سخن پایانی
در این مقاله سعی کردیم از روش هایی که هکرها برای سرقت اطلاعات و دزدی استفاده می کنند برایتان توضیح دادیم.
در نهایت اگر مورد کلاهبرداری قرار گرفته اید ، می توانید با شماره های داخل سایت تماس بگیرید و با وکیل جرایم رایانه ای یا وکیل کلاهبرداری مجموعه ما مشاوره داشته باشید.



